صفحه در حال بارگذاري است!
لطفا کمي صبر کنيد...
<-------عکس2---------->
<------1عکس------->
<-----1عکس------>
![]() |
![]() |
|
| علمی ونجوم و کامپوتر |
|
دنبالهدارها مناظر باشكوهي در آسمان شباند و ماهيت آنها همواره موضوعي چالشبرانگيز در تاريخ نجوم بوده است. امروز ميدانيم اين كوههاي يخ سرگردان در فضاي منظومه شمسي خاستگاهي در دوردستهاي منظومه دارند و با نزديك شدن به خورشيد دُمي بلند از ذرات از آنها شكل ميگيرد اما زماني نهچندان دور آنها پديدههايي جوّي تصور ميشدند.
در بخش نخست اين مقاله، در شماره ۱۵۸/۱۵۷ نجوم، ديديم كه چگونه تيكو بِراهه با تخمين فاصلهِ دنبالهداران از زمين، تغيير بنيادي در شناخت اين اجرام پديد آورد و نشان داد كه آنها متعلق به جوّ نيستند و در فاصله بسيار دورتري از زمين قرار دارند. در عينحال، بِراهه مسئلهاي بزرگ در پيشِ روي اخترشناسان و فلاسفه قرار داد: اين اجرام غيرعادي در كجاي آسمان و در زُمرهِ كدام انواع آسماني بايد قرار ميگرفتند؛ وقتي در جهانِ ارسطويي، تعداد، نوع، و حركت همهِ اجرام آسماني معلوم بود؛ دنبالهداران را -كه اجرامي غيرمتعارف بودند و نه تعداد، نه نوع، و نه حركت آنها دانسته بود- چگونه ميشد در جاي مناسب خودشان قرار داد. بِراهه در نخستين سال قرن هفدهم ميلادي درگذشت؛ قرني كه طي آن برخي از بزرگترين اختراعات و اكتشافات تاريخ اخترشناسي روي داد: تلسكوپ اختراع شد، قمرهاي جديد كشف شدند، حلقههاي زحل و لكههاي خورشيد رصد شدند، كِپلر قانونهاي گردش سيارات را كشف كرد، حسابان اختراع شد، نيوتن بنياد مكانيك سماوي را پِيريخت، و سرانجام دقت اندازهگيري زاويهاي به ۱۵ ثانيهِ قوس رسيد كه نسبت بهپايان قرن شانزدهم چهار برابر شده بود. نظريهپردازي دربارهِ دنبالهداران هم از همهِ اينها تأثير پذيرفت، تا اين كه نيوتن، در اواخر قرن هفدهم، نقطهِ عطف ديگري در تاريخ نظريهِ دنبالهداران پديد آورد. تقريباً در سراسر قرن هفدهم حركت و ماهيت دنبالهداران دو روي يك سكّه تلقي ميشدند: اگر دنبالهدار حركتي مُستَدير داشت جزء اجرام پايندهِ سماوي بود و اگر حركتش مستقيم بود در زُمرهِ اجرام ناپايداري قرار ميگرفت كه دفعتاً در فضاي اَثيري پديد ميآمدند و بههمان صورت از بين ميرفتند. بههمين سبب بود كه يافتن چگونگي حركت دنبالهداران اولويت اِنكارناپذيري داشت و براي برآوردن اين نياز مسابقهاي ناخواسته بين اخترشناسان رصدگر، رياضيدانان، و سازندگان ابزارهاي رصد در جريان بود. بعد از بِراهه نخستين اخترشناساني، كه آوازهشان در اروپا پيچيد، گاليله و كپلر بودند. گاليله كه يكي از بنيانگذاران انقلاب علمي در قرن هفدهم شمرده ميشود نظريهاي كاملاً ارسطويي در مورد دنبالهداران داشت. او گرچه نميتوانست مُنكِر اندازهگيريهايي باشد كه دنبالهداران را در خارج از جوّ زمين قرار ميداد، بهسماوي بودن آنها اعتقاد نداشت. بهعقيدهِ گاليله، بخار و دُخانِ برخاسته از زمين مستقيم بهآسمان و حتي به فضاي ميانسيارهاي صعود ميكرد. سپس نور خورشيد بعد از برخورد بهاين توده بازتابيده ميشد اما، چون نور بازتابيده از جوّ زمين عبور ميكرد، ناخالصيهاي جوّ سبب ميشد كه اين نور بازتابيده دچار شكست شود. اين شكست نور بهصورت دنبالهِ دنبالهدار ديده ميشد. گاليله در نظريهِ خود تلاش كرد همهِ پديدههاي مربوط بهدنبالهداران را توجيه كند: ظهور ناگهاني دنبالهداران با رقيق شدن تصادفي بخارات و صعود آنها توجيه شد، پاد-خورشيدي بودن دنباله با تابش خورشيد، زَوال تدريجي دنباله داران با دورتر شدن آنها، و غيرتَناوبي بودن دنبالهداران با حركت مستقيمالخطشان ربط داده شد. كپلر، اما، نظريهاي كاملاً متفاوت داشت. بهعقيدهِ او دنبالهداران اجرامي سماوي بودند اما مانند سيارات و ستارگان حركت مستدير نداشتند بلكه در مسيرهاي مستقيم حركت ميكردند. بههمين سبب در تمام نوشتههاي كپلر، در مورد قوانين حركت سيارات، اثري از دنبالهداران بهچشم نميخورَد. نظر كپلر در مورد ماهيت دنبالهدارها طي ساليان تغيير كرد. او در سالهاي آغازين قرن هفدهم فكر ميكرد كه جسم دنبالهداران مانند گويي شيشهاي است كه نور خورشيد را ميشكند و پرتوهاي شكسته بهصورت دنبالهدار ديده ميشوند. اما بعد در مقابل اين سؤال قرار گرفت كه پرتوهاي شكسته بايد بازتابيده شوند تا قابل روِيت گردند. اگر شكست نور از بدنهِ دنبالهداران در ميان اِتِر (مادهاي كه تصور ميشد فضا از آن تشكيل شده است) صورت ميگيرد چگونه اِترِ خالص نورِ شكسته را بهناظر زميني باز ميتاباند؟ بعدتر، در دهه دوم قرن هفدهم، كپلر نظريهاي را پَروَراند كه بخشي از آن بيشباهت بهنظريهِ امروزين دنبالهداران نيست. بهاعتقاد او دنبالهداران بر اثر تجمع ناخالصيهاي اِتِر پديد ميآيند. مادهِ دنبالهدار نه آنقدر سخت است كه نور از آن نگذرد و نه آنقدر شفاف كه نور بهراحتي در آن سِير كند. وقتي پرتوهاي خورشيد بهمادهِ دنبالهدار برخورد ميكنند ذراتي از آن را در فضاي اِترِي آسمان ميپَراكَنند. سپس نور بازتابيده از اين ذرات بهصورت دنباله جِلوه ميكند و بههمين سبب دنباله همواره در خلاف جهت خورشيد گسترش مييابد. كپلر معتقد بود بهتعداد ماهيان اقيانوسها دنبالهدار در آسمان وجود دارد، و هدف خالِق از پديد آوردن آنها، باز-توزيع ناخالصيهاي اِتِر است. اگر اين ناخالصيها انباشته ميشدند رفتهرفته لايهاي تشكيل ميدادند كه مانع رسيدن نور خورشيد و ستارگان ميشد. اما دنبالهداران، كه از تجمع چنين ناخالصيهايي پديد ميآيند، حركت ميكنند و بهتدريج ناخالصيها را در همه جا ميپراكنند. زماني كه كپلر صورت نهايي نظريهِ دنبالهداران خود را تنظيم ميكرد، فيلسوفي ديگر نهتنها طرحي براي سازوكار دنبالهداران، بلكه نظريهاي براي كاركرد كل عالم پِي ميريخت. در نظر رِنه دِكارت (۱۶۵۰-۱۵۹۶)، فيلسوف فرانسوي، دنبالهداران همان سرگذشتي را داشتند كه كوتولههاي سفيد در نجوم امروز دارند. منبع:ماهنامه اختصاصی اختر شناسی. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
فضاپیمای کاسینی در جدیدترین تصویر ارسالی خود توانست حلقه های جدیدی از زحل را به تصویر بکشد.
حلقه های تازه کشف شده به صورت هاله ای بزرگ در بالا و پائین تصویر مشاهده می شوند.
فضاپیمای کاسینی روز یکشنبه 26 شهریورماه موفق به کشف گروه جدیدی از حلقه های زحل شد که در فاصله ای دورتر از حلقه های اصلی قرار گرفته اند. کاسینی آن روز برای بررسی دقیق بر روی سنگهای ریزی که در اطراف زحل وجود دارند در پشت زحل قرار گرفت. درجائی که سایه کشیده زحل قسمتی از حلقه های اصلی را می پوشاند. قرار گرفتن کاسینی در سایه زحل امری عادی است که تنها چند ساعت طول می کشد تا از آن بیرون آید. اما این بار شرایط فرق کرد. کاسینی 12 ساعت را در زیر سایه خنک زحل سپری کرد! در این موقع بود که توانست هاله ای کمنور را در فاصله 1000 کیلومتری از قمر انسلاندوس مشاهده کند. این هاله ها درست همان حلقه های جدید زحل بودند. از نگاه کاسینی این هاله ها در سایه زحل مانند اشباحی سرگردان در فضا بودند! موقعیتشان در بین حلقه های جی و ای است. البته قبلا سیاره شناسان آنها را دیده بودند ولی به ماهیتشان پی نبرده بودند تا اینکه کاسینی از نزدیک آنها را مشاهده کرد. در حال حاضر قرار است دانشمندان برای بررسی این حلقه ها بار دیگر کاسینی را به پشت زحل بفرستند. فضاپیمای کاسینی علاوه بر این یافته توانست سیاره آبی رنگ زمین را در فاصله 1.5 میلیارد کیلومتری به نمایش بکشد. پیش از این تنها ویجر-1 در تاریخ فضاپیماها توانسته بود سیاره زمین را در چنین فاصله عظیمی مشاهده کند.
تا چندی دیگر کاسینی بر بررسی بیشتر حلقه ها دوباره ماموریت خود را در اطراف زحل آغاز می کند.
منبع:آسمان پارس. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
عربستان سعودي مسلمانان را براي رويت هلال ماه در 28 شعبان دعوت كرد.
با كمال شگفتي ، عربستان سعودي از رصدگران براي رويت هلال ماه رمضان در شامگاه پنج شنيه 21 سپتامبر (30 شهريور) دعوت به عمل آورد. اين در حالي است كه مقارنه ماه و خورشيد در روز جمعه اتفاق مي افتد و در آن روز در شهر مكه ،ماه زودتر از خورشيد غروب مي كند. بنابراين مطابق تقويم ام القري روز يكشنبه اول ماه مبارك رمضان است و در روز شنبه هلال ماه فقط با ابزار قابل رويت است. جالب آنكه مسولين كشور عربستان مردم را به رويت هلال ماه در دو روز قبل از موعد دعوت مي كنند. در بخشي از اطلاعيه مجلس اعلي عربستان آمده است : « نظر به اينكه اينكه شروع ماههاي رجب و شعبان امسال به واسطه شهود ثابت نشده است و احتمال 29 روزه بودن اين دو ماه وجود دارد. لذا مجلس قضاي اعلي عربستان سعودي از عموم مسلمانان در اين سرزمين ها براي رويت هلال رمضان در شامگاه پنج شنبه مطابق 28 شعبان1427 يا شامگاه جمعه 29 شعبان 1427 بر طبق تقويم ام القري دعوت به عمل مي آورد. پس اگر هلال ديده نشود در شامگاه شنبه اقدام نمايند.» منبع:آسمان پارس.
|
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
اخترشناسان رصد خانه اسمیت سانیون آریزونا به تازگی با بهره گیری از شبکه ای از تلسکوپ های خودکار مرتبط، موفق به کشف سیاره ای عظیم در فاصله چهارصد و پنجاه سال نوری از زمین شده اند.ساختار شگفت انگیز این سیاره برای دانشمندان هنوز هم در پرده ای از ابهام قرار دارد.
جرم تازه کشف شده که HAT-P-1 نام دارد به دور ستاره مادر خود در صورت فلکی سوسمار در گردش است.بدین ترتیب اخترشناسان با گونه جدیدی از سیارات روبرو هستند.در حالی که HAT-P-1 با شعاعی در حدود 1.38 برابر شعاع سیاره مشتری ،سیاره ای عظیم به حساب می آید اما نزدیک به نیمی از جرم مشتری را دارا می باشد. گاسپر باکس از موسسه تلسکوپ فضایی هابل و همچنین مرکز اختر فیزیک هاروارد –اسمیت سانیون درباره کشف جدید می گوید: سیاره مور د نظر تنها یک چهارم چگالی آب را دارا می باشد ، به عبارت دیگر از یک توپ چوب پنبه ای عظیم هم سبک تر است. همانند سیاره زحل اگر اندازه آن مطرح نبود به راحتی در وان حمام جای می گرفت. سیاره HAT-P-1 در فاصله دوازده و نیم میلیون کیلومتری(یک دوازدهم فاصله زمین تا خورشید) از ستاره مادر ، هر چهار روز نیم یک بار به دور آن می گردد.هر بار که سیاره از مقابل ستاره عبور می کند به مدت دو ساعت به اندازه 1.5% از درخشش ستاره مادر کاسته می شود و پس از آن دوباره به درخشندگی سابق باز می گردد. ستاره مادر نیز خود عضوی از یک مجموعه ستاره ای دوتایی ADS 16402 است که با دوربین دوچشمی قابل مشاهده هستند.فاصله دو ستاره این مجموعه هزار و پانصد بار از فاصله زمین تا خورشید بیشتر است.این ستارگان با سنی در حدود 3.6 میلیارد سال شباهت بسیاری به خورشید دارند. اگر چه که سیاره تازه کشف شده دارای ساختاری متفاوت(چگالی اندک) در مقایسه با سیارات فراخورشیدی می باشد،اما سیاره ای یگانه نیست. در حالی که نخستین سیاره کشف شده کهHD 209458b نام دارد بنابر تئوری های فعلی از لحاظ اندازه 20% نسبت به آن چیزی که می بایست باشد بزرگتر است، سیاره HAT-P-1 بیست و چهار درصد از محاسبات فرار تر است. رابرت نیوز از مرکز اختر فیزیک هاروارد –اسمیت سانیون در این باره می گوید: از یازده سیاره ای که تاکنون از مقابل ستاره مادر عبور کرده اند ،این دو سیاره بسیار عظیم هستند و در عین حال دارای چگالی اندکی می باشند چیزی که با پیش بینی های نظریات فعلی مغایرت دارد. در حقیقت این کشف با ما می گوید در نظریاتی که هم اکنون پیرامون شکل گیری سیارات مطرح شده است ،نکته ای گم شده وجود دارد.
نظریه پردازان تئوری های گوناگونی را برای توجیه ساختار متفاوت این سیارات بیان نموده اند ،اما تا کنون هیچ یک از آنها موفقیتی در بر نداشته است.احتمالا یکی از دلایلی که می تواند باعث افزایش اندازه سیاره گردد وجود گرمای درونی اضافی است.البته گرمای سطحی که از مجاورت سیاره به ستاره مادر حاصل می آید نمی تواند باعث بروز چنین فرایندی شود.اگر این طور بود تمامی سیاراتی که از نزدیکی ستاره مادر خود عبور می کردند ،در حین گذر می بایست از لحاظ اندازه گسترش می یافتند. یکی از راه های هدایت انرژی به مرکز سیارت ،ایجاد انحراف در محور دوارن سیاره نسبت به صفحه چرخش آن به دور ستاره مادر است. همانند سیاره اورانوس در منظوه شمسی این انحراف می تواند به 90 درجه و یا بیشتر هم برسد.اگر سیاره ای که به ستاره مادر خود نیز نزدیک می باشد، در چنین حالتی قرار بگیرد حرارتی کشندی در درون آن بوجود می آید.اما با توجه به گفته های متیو هولمن اختر شناس رصد خانه اسمیت سانیون ، عاملی که بتواند باعث ایجاد چنین انحرافی در محور دوارن سیاره گردد چنان غیر عادی می نماید که شاید نتواند نحوه شکل گیری سیارات عظیم کشف شده را توجیه نماید. دیمیتر ساسیلو از مرکز اختر فیزیک هاروارد –اسمیت سانیون در این باره افزود :بر طبق نظریه دیگری که پیرامون ابعاد عظیم سیاره HD 209458b وجود دارد، ناشی از مدار غیر عادی سیاره به دور ستاره همدم خود می باشد که باعث ایجاد گرمای کشندی می شود.اما با توجه به مشاهدات کنونی این نظریه بسیار غیر محتمل می نماید. دانشمندان کماکان به مشاهده و بررسی سیاره HAT-P-1 خواهند پرداخت تا دلیلی قانع کننده برای اندازه عظیم و در حین حال چگالی اندک آن بیابند. دیمیتر ساسیلو در پایان افزود : تا زمانی که به ماهیت واقعی این سیارات دست نیابیم،آنها همچون معما در پرده ای از ابهام قرار خواهند داشت. شبکه HAT از شش تلسکوپ مرتبط در نقاط مختلف تشکیل شده است که چهار عدد از آنها متعلق به رصد خانه اختر فیزیک اسمیت سانیون در آریزونا است و دو تلسکوپ دیگر در ایالت هاوایی واقع شده اند.طراحی این شبکه نیز بر عهده گاسپر باکس بوده است. تلسکوپ های مرتبط به طریق روبوتیک در شب های صاف هدایت می شوند و هر کدام از آنها در هر نور دهی150 درجه از آسمان را پوشش می دهند. گروه تحقیقاتی HAT برای جستجوس سیارات فرا خورشیدی،ستارگانی که در دوره های خاصی به یک باره از درخششان کاسته می شود را مورد بررسی قرار می دهند.در هنگام گذر سیاره از مقابل ستره مادر ،در واقع برای ناظر زمینی یک خسوف جزئی روی می دهد.داده هایی که در هر گذر بدست می آید برای دانشمندان و اختر شناسان بسیار ارزشمند است،به بیان دیگر آنها می توانند با توجه به میزان کاسته شدن درخشش ستاره، اندازه واقعی سیاره را تعیین کنند و یا با بررسی میزان تاثیر گرانش سیاره بر ستاره، جرم و در نتیجه چگالی آن را محاسبه نمایند.تعیین میزان تاثیر گرانش سیاره HAT-P-1’s بر ستاره ADS 16402 توسط دبرا فیشر از دانشگاه ایالتی فلوریدا نجام شد. دانشمندان مرکز اختر فیزیک هاروارد –اسمیت سانیون متشکل از شش گروه به بررسی منشا ، تکامل و سرنوشت نهایی کیهان می پردازند. کشف سیاره HAT-P-1 و همچنین نتایج تحقیقات مرتبط با آن در ژورنال اختر فیزیک نیز به چاپ رسیده است. منبع خبر:آسمان پارس. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
ماهنامه نجوم در ادامه سمینارهای عمومی خود،در روز پنج شنبه 30 شهریور(4 روز پس از آغاز سفر انوشه انصاری)، سمینار عمومی با موضوع سفر نخستین فضانورد ایرانی در فرهنگسرای هنر (ارسباران) تهران برگزار می کند.
انوشه انصاری روز ۲۷ شهریور سفر تاریخی خود به ایستگاه فضايی بين المللی را آغاز خواهد کرد تا ضمن کسب عنوان نخستین بانوی فضاگرد جهان به نخستین ایرانی بدل شود که قدم به فراسوی مدار زمین نهاده است.ماهنامه نجوم با توجه به اهمیت این سفر تاریخی،سمینار شهریور ماه خود را به این موضوع مهم اختصاص داده است.در این مراسم که از ساعت ۱۴ تا ۱۷ برگزار خواهد شد، علاوه بر مرور داستان زندگی در فضا، پرتابه های فضایی و بررسی سایوزها آخرین اطلاعات و اخبار سفر انوشه انصاری در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت و آخرین تصاویر و فیلم های دریافتی نمایش داده خواهد شد.
سخنرانان این برنامه: • بابک امین تفرشی (سردبیر ماهنامه نجوم و روزنامه نگار علمی) • شهرام یزدان پناه (پژوهشگر هوا فضا، مدیر سایت دانش فضایی<www.spacescience.ir >و عضو پژوهشکده هوا فضا) • پوریا ناظمی (دبیر گروه دانش روزنامه جام جم) منبع:وب سایت ماهنامه نجوم |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
مگنتار ها در واقع ستارگان نوترونی هستند که دارای میدان مغناطیسی بسیار شدید می باشند و به طور معمول از خود اشعه ایکس گسیل می کنند. اما به تازگی اخترشناسان مگنتاری را یافته اند که به طور پیوسته و در فاصله های زمانی منظم از خود امواج رادیویی گسیل می کند.
در این تحقیقات دانشمندان با یاری گرفتن از چند تلسکوپ رادیویی در نقاط مختلف زمین ستاره نوترونی را کشف کردند که با سرعت زیاد به دور خود در گردش است.این برای نخستین بار است که ستاره ای نوترونی با چنینی ویژگی کشف می شود.رفتار بسیار عجیب این مگنتار بسیاری از تئوری های پیشین پیرامون ستارگان پالسار را زیر سوال برده است به طوری که پس از این باید از دیدگاه فیزیکی نوینی این اجرام عظیم را مورد بررسی قرار داد.همانطور که پیش از این هم اشاره شد،این مگنتار در فاصله حدود ده هزار سال نوری از زمین در صورت فلکی قوس(کماندار) واقع شده است و به طور پیوسته امواجی در طول موج رادیویی از خود گسیل می نماید.به طور معمول ستارگانی با میدان مغناطیسی ضعیف، از خود امواج رادیویی گسیل می نمایند و مگنتار ها در طول موج ایکس و گاهی در طیف فروسرخ و یا مرئی قابل مشاهده هستند. فرناندو کامیلو از دانشگاه کلمبیا در این باره می گوید:چیزی که ما مشاهده کردیم کاملا بر خلاف تصورات ما بوده است،کشف این مگنتار نکته مهمی در مورد ساختار فیزیکی این گونه اجرام به ما آموخت. شاید اگر چنین نمی شد، ما هیچ گاه به آن پی نمی بردیم. ستارگان نوترونی از بقایای ستارگان بسیار عظیم، پس از انفجار ابر نو اختری بو جود می آیند. این ستارگان جرمی برابر جرم خورشید، اما قطری در حدود 25 کیلومتر دارند.همین امر باعث پیدایش چگالی بسیار زیاد آن ها می شود.ستارگان پالسار گونه ای از ستارگان نوترونی هستند که از خود امواج رادیویی نیز گسیل می نمایند.در اثر چرخش ستاره ،امواج رادیویی گسیل شده از قطب های آن در فضا پراکنده می شود. بخشی از این امواج در مسیر حرکت خود از زمین نیز عبور می کنند و بدین وسیله اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ های رادیویی آن ها را ثبت می کنند. اخترشناسان از آغاز تحقیقات خود از سال 1967 تا کنون موفق به کشف 1700 ستاره پالسار شده اند. میدان مغناطیسی مگنتار ها صد تا هزار بار بیشتر از میدان مغناطیسی ستارگان پالسار می باشد.این فرایند موجب وا پاشی ستاره و در نتیجه گسیل اشعه ایکس می شود. دیوید هلفند از دانشگاه کلمبیا در این باره می افزاید: شدت میدان مغناطیسی در این ستارگان چنان زیاد است که سرعت چرخش یک ناو هواپیما بری، برای نشان دادن قطب شمال در یک مگنتار نسبت به چرخش سوزن کوچک یک قطب نما در زمین بسیار بیشتر است.اگر بخواهیم شدت میدان این دو را با هم مقایسه کنیم،میدان مغناطیسی یک مگنتار هزار تریلیون بار بیشتر از میدان مغناطیسی زمین است!
نمایی خیلی از مگنتار XTE J1810-197 مگنتار تازه کشف شده با نام XTE J1810-197 برای نخستین بار در سال 2003 میلادی توسط کاوشگر اشعه ایکس رسی سازمان فضایی ناسا شناسایی شد.اما پس از یک سال گسیل اشعه ایکس از جانب این ستاره کاهش یافت.در همین زمان جولز هلپرن به همراه دستیارانش از دانشگاه کلمبیا بوسیله تلسکوپ رادیویی بسیار عظیم موسسه دانش ملی واقع در نیو مکزیک موفق شدند گسیل امواج رادیویی آن را ثبت کنند. بر طبق تصورات پیشین گسیل امواج رادیویی در طول موج های مختلف از جانب یک مگانتر بسیار غیر عادی است. یکی از فرضیاتی که پیرامون گسیل امواج رادیویی ارائه شده است،چنین می گوید:ابری از ذرات غبار که هنگام طغیان اشعه ایکس در ستاره نوترونی به بیرون رانده شده، باعث تولید امواج رادیویی می شود.اما بزودی دانشمندان به این نتیجه رسیدند که تئوری مذکور کاملا اشتباه است.با توجه به این موضوع که برخی از مگنتار ها به گسیل امواج رادیویی می پردازند،کامیلو و گروهش این بار با تلسکوپ رادیویی پارکر واقع در استرالیا ستاره نوترونی مذکور را مورد بررسی قرار دادند.این بار نیز پالس های رادیویی بسیار شدیدی را در هر پنج و نیم ثانیه(سرعت چرخ ستاره نوترونی) ثبت کردند که این خود مهر تاییدی بود بر مشاهدات قبلی.اما همچنان که تحقیقات ادامه می یافت دانشمندان بیش از پیش از رفتار عجیب مگنتار شگفت زده می شدند. همانطور که یک ستاره پالسار به گسیل امواج ادامه می دهد، شدت فرکانس های رادیویی کاهش می یابد ولی مگنتار مورد نظر همچنان با همان فرکانس های قبلی (140 گیگا هرتز) به گسیل امواج ادامه می داد.به علاوه شدت این امواج نیز روز به روز افزایش می یابد و متعاقب آن شکل مگنتار هم دچار دگرگونی می شود. چنین تغییراتی ناشی از جابجایی میدان مغناطیسی در ستاره نوترونی است. دلیل این گونه رفتارها چیست؟به عقیده برخی از دانشمندان میدان مغناطیسی این ستاره در حال پیچ و تاب خوردن است،این فرایند خود جریان الکتریکی بسیار شدید تری را پدید می آورد که باعث گسیل پالس های رادیویی از مگنتار می شود. اسکات رانسون از اعضای تیم رصد خانه رادیویی ملی در پایان افزود:برای پی بردن به این پدیده اسرار آمیز و یافتن دلیلی قطعی و قانع کننده،ما با تمام تجهیزات خود به بررسی و تحقیق روی این مگنتار ادامه خواهیم داد،امیدواریم با گذشت زمان دانش عمیق تری نبست به این گونه اجرام بدست آوریم. منبع خبر:آسمان پارس. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
نرم افزار محاسباتی برای تعیین سن شما در سیارات منظومه شمسی به همراه سالگرد تولد.
را مطالعه کنید.Read_Me پس از دانلود پک نرم افزار آن را از حالت فشرده خارج کرده و فایل همچنین برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید مقاله آموزشی تفاوت سن در دنیا های دیگر منظومه شمسی را مطالعه نمایید. حجم: 303 کیلو بایت منبع:وب سایت آسمان پارس.
|
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
بر مبنای پژوهش های جدیدی که گروهی از دانشمندان با همکاری ناسا انجام دادند،در بیش از یک سوم سیستم های سیاره ای غولی،که اخیرا در ورای منظومه شمسی یافت شده اند،احتمال تولید سیاره های زمین گون وجود دارد.در گذشته تصور می شد که سیاره های مشتری گون، در طول شکل گیری ، سیستم خود را ترک می کنند.اما محاسبات تازه نشان داده است؛که آنها موجب شکل گیری سیاره های صخره ای می شوند و حتی به هدایت کردن تکه های یخی، که به سیاره های داخلی آب می بخشند،کمک می کنند.
بر مبنای این تحقیق که با همکاری ناسا صورت گرفت،در بیش از یک سوم سیستم های سیاره ای غولی،که اخیرا در ورای منظومه شمسی یافت شده اند،احتمال تولید سیاره های زمین مانندی وجود دارد که استعداد فراوانی برای تولید حیات دارند.این پژوهش سیستم هایی که شامل "اَبَر مشتری ها" می شوند را به دقت مورد بررسی قرار می دهد.اَبَر مشتری ها به غولهای گازی گفته می شود که به ستاره مادرشان بسیار نزدیک هستند؛حتی نزدیکتر از مدار عطارد. دانشمندان بر این باورند که اَبَر مشتری ها در هنگام شکل گیری،به سمت داخل و به سوی ستاره مادر حرکت می کنند که موجب آشوبناک شدن محیط اطراف و آغاز شکل گیری سیاره های زمین گون می شوند؛سیاراتی که محیطِ مناسبی برای رشد حیات محسوب می شوند. بر مبنای پژوهش های قبلی،اَبَر مشتری ها مواد پیش سیاره ای را جاروب کرده و یا از سیستم به بیرون پرتاب می کنند.سین ریموند(Sean Raymond) از نویسندگان این تحقیق ،از دانشگاه کلورادو می گوید :«این ایده ی اولیه احتمالاً اشتباه است ». این تحقیق که در ۱۷ شهریور ماه رد شد، نشان می دهد که اَبَر مشتری ها در طی حرکت خود،مواد دیسک پیش ستاره ای را به اطراف مدار خود می کشند و تکه های صخره ای را به بیرون پرتاب می کنند، به طوری که به سیاره ی زمین گون می رسند...در همین هنگام نیرو های آشوبناک باقیمانده ی گاز چگال،تکه های کوچک یخی که در لبه های بیرونی دیسک قرار دارند را به سمت داخل هدایت کرده و موجب حرکت مارپیچی آنها به درون و تحویل آب به سیاره های در حال شکل گیری می شود.بنابر یافته ها ،این سیاره ها می توانند دارای اقیانوس هایی با چندین کیلومترعمق شوند. گروه پژوهشی، شبیه سازی های جامعی را در طی هشت ماه بر روی دوازده رایانه خانگی اجرا کرد. این شبیه سازی ها از دیسکی شامل بیش از هزاران پیش سیاره ی صخره ای و یخی در حدود اندازه ماه تشکیل می شد. شرایط اولیه برای هر مدل رایانه ای،بر مبنای نظریه های قبلی درباره نحوه شکل گیری سیاره ها در منظومه شمسی ما بوده و حدود دویست میلیون سال از تحول سیاره ای را شبیه سازی کرده بود. گروه نتیجه گرفت که تقریباً یک سوم سیستم های سیاره ای فراخورشیدی که تا کنون شناخته شده اند،می توانند سیاراتی زمین گون (که هنوز در این سیستم ها یافت نشده است) را در منطقه ای که کمربند حیات نامیده می شود شکل داده باشند. مندل اوی( Mandel Avi)،از نویسندگان این تحقیق،از دانشگاه پنسیلوانیا می گوید:«تعداد سیستم های شناخته شده ای که مستعد حیات هستند بیش از آن چیزی است که تا کنون تصور می شد». استین سیگوردسون (Steinn Sigurdsson) از نویسندگان این تحقیق از دانشگاه پنسیلوانیا می گوید:«ما امیدواریم سایر پژوهشگران بتوانند از نتایج مدل جدید ما،برای کوچک تر کردن لیست سیارات انتخاب شده به عنوان زمین گون،استفاده کنند». با تشکر از:جمشید رضایی/ماهنامه نجوم. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
اختروشها، چشمههای بسیار پُرانرژی اما کوچک کیهانی در دوردستهای عالم مدتهاست ذهن اخترشناسان را بهخود مشغول کردهاند. درحالی که اکنون سالهاست اخترشناسان منبع تولید انرژی اختروش را اَبَرسیاهچالههایی در مرکز آنها میدانند، گروهی از اخترشناسان نظریهِ تازهای بهجای سیاهچاله مطرح کردهاند.
در عالم دوردست و جوان، اختروشها (کوازارها) با چنان درخششی میتابند که هیچ چیز در کل عالم با آنها برابری نمیکند. هر چند اختروشها از درون تلسکوپهای نوری اجرامی ستارهمانند بهنظر میرسند، در واقع هستههای بسیار درخشان کهکشانهاییاند که میلیاردها سال نوری از ما فاصله دارند. آنها اغلب بر اثر برخورهای میانکهکشانی که در دوران جوانی عالم (یعنی در فواصل دور) بیشتر رخ میداده است شکل میگیرند. هسته مُتلاطم اختروشها تابهحال چنین تصویر شده که دارای قرصی از گاز داغ چرخان بهدور سیاهچالهای اَبَرپُرجرم (صدها میلیون تا چندین میلیارد جرم خورشید) است. بخشی از این گاز با فشار بهشکل دو فوران از دو سو بیرون میزند و با سرعتی نزدیک بهسرعت نور بهفضا پرتاب میشود. نظریهپردازان مُشتاقِ درک فیزیک قرص بَرافزایشی و فورانها، و اخترشناسانِ رصدگر مُشتاقِ نفوذ بهقلب اختروشها هستند. بررسی <موتور> مرکزی که نیروی فورانها را فراهم میکند با تلسکوپهای زمینی مشکل است چون این ناحیه بسیار فشرده است و رصدگران زمینی بسیار دورند.
اخترشناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونی اختروش ۵۶۱+۰۹۵۷Q را بررسی کردند که در فاصله ۹ میلیارد سال نوری از ما در جهت صورت فلکی دُباکبر قرار دارد. در مرکز این اختروش جرمی فشرده با جرم ۳ تا ۴ میلیارد برابر جرم خورشید قرار دارد. بیشتر اخترشناسان آن را سیاهچاله میدانستند اما بررسیها چیز دیگری نشان داد. آنها شواهدی پیدا کردند که این جسم در درون حاوی میدان مغناطیسیای است که درست از میان سطح جسم رُمبیده مرکزی رِخنه کرده و با محیط اختروش برهمکنش دارد. منبع:ماهنامه تخصصی نجوم/مرداد۱۳۸۵. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
سرانجام اعضاء طرح جست و جوی سیارات فرا خورشیدی( TrES ) با استفاده از سه تلسکوپ اماتوری خود موفق به کشف دومین سیاره فراخورشیدی در طرح خود شدند.
طرح گرافیکی از دومین سیاره فرا خورشیدی یافته شده با استفاده از روش گذر سیاره از جلوی ستاره مادر( مانند گذر سیاره زهره در خردادماه 83 )
کشف سیارات فرا خورشیدی یکی از موضوعات جالبی است که همه منجمین به آن علاقه دارند.چندی پیش اعضاء گروهی پزوهشی که علاقمند به کشف سیارات فرا خورشیدی بودند تصمیم گرفتند توانائی خود را در این زمینه محک بزنند و با همه مشکلاتی که پیش رو داشتند سر انجام مجموعه ای از رصدهای تکمیلی را برای کشف این سیارات برای خود برنامه ریزی کردند. بسیاری از ستاره های مانند خورشید می توانند سیاره هایی را در اطراف خود به وجود آورند. اما دیدن این سیاره ها کار چندان ساده ای هم نیست. نور این سیاره های کم فروغ در کنار خورشیدهای فروزان دوردست مانند شمعی در کنار نور افکنی درخشان است. مسلم است وقتی که به این منظومه ها نگاه می کنید تنها پرتو نور افکن را می بینید. با این شرایط دانشمندان چگونه این سیاره ها را کشف می کنند؟ روشهای متداولی وجود دارد. ثبت اثر گرانشی سیاره بر روی ستاره مادر و پدیده گذر سیاره ها از جلوی ساره های مادر( مانند گذر زهره در خرداد 83 از مقابل خورشید ) از جمله این روشهاست. اعضاء گروه معرفی شده در کشف این سیارات از روش دوم یا همان گذر سیارات از جلوی ستاره استفاده کردند. با اینکه احتمال موفقیتشان خیلی کم بود اما تا جائی که می توانستند تلاشهایشان را انجام دادند. این گروه نام طرح جست وجوی خود را " تی.آر.ای.اس "یا جست و جوی سیارات فرا خورشیدی در دو سوی اقیانوس اطلس گذاشت. مهمترین خصوصیت این طرح استفاده از تلسکوپهای آماتوری برای این نوع اکتشافات بود. در این طرح از سه تلسکوپ 4 اینچ کاسگرین استفاده شد. تلسکوپ اول واقع در جزایر قناری و تلسکوپ دوم واقع در رصدخانه لاول در آریزونا و سومین تلسکوپ هم در رصدخانه مونت پالومار قرار داشت. هر سه تلسکوپ با میدان دید گسترده 6 درجه متر مربع مجهز به دوربین سی سی دی مخصوصی با قدرت تفکیک بالا بودند. در یک بازه 2 ماهه در هر شب صاف هر کدام از این تلسکوپها هر 2 دقیقه یکبار از محدوه خود عکسبرداری می کردند. پس از بررسی 12000 ستاره بررسی شده 16 ستاره نامزد برای سیارات فراخورشیدی انتخاب شدند. از بین این 16 ستاره یکی از آنها بیشترین خصوصیت شبیه به ستارگان دارای سیارات فراخورشیدی را داشت. بله. گروه دیگر به نتیجه دلخواه خود رسید و اولین ستاره نامزد را که دارای سیاره بود با روش گذر سیاره از جلوی ستاره مادر کشف کردند. سیاره فراخورشیدی تازه کشف شده با دوره تناوب مداری 3 روز جرمش معادل 75/0 جرم مشتری خودمان بود. نام این سیاره " تی.آر.ای.اس-1 " نهاده شد. اولین یافته این طرح. با بررسی این ستاره توسط تلسکوپهای بزرگتر کشف این سیاره تایید شد و چندی نگذشت که نام این گروه تبدیل یکی از بزرگترین گروههای کشف سیارات فرا خورشیدی شد. اما اعضاء گروه به همین اکتشاف بسنده نکردند و تلاششان را برای کشف دیگر سیارات فرا خورشیدی نزدیک به خورشید پی گرفتند تا اینکه چند روز پیش به کشف دومین سیاره فرا خورشیدی با استفاده از تلسکوپ رصد خانه کک و سه تلسکوپ خود نائل آمدند. سیاره ای در حد و اندازه مشتری با دوره تناوب مداری 2.5 روز و در فاصله 500 سال نوری از ما. دیگر همه رسانه ها این گروه را که با استفاده از تلسکوپهای کوچک باعث دو کشف بزرگ شدند را می شناسند. باید منتظر بمانیم و ببینیم که سومین کشف این گروه چه خصوصیاتی را داراست. کشف سیارات فرا خورشیدی همیشه یکی از جالبترین موضوعاتی بوده که منجمان به آن علاقه داشته اند.
منبع:آسمان پارس. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
تلسکوپ فضائی هابل از همدم عجیب یک ستاره عکسبرداری کرد. دانشمندان پس از تحقیقات بیشتر هویت آن را مشخص کردند.
تصویر هابل از ستاره مادر و همدم : در اینجا جرم بزرگتر ستاره ای معمولی مانند خورشید بوده و همدم هم کوتوله ای قرمز است.
حتما شما هم در جریان اوضاع و اتفاق هایی که این چند روز میان اخترشناسان روی داده هستید.کدام جریان؟ تعیین ملاکهایی جدید برای سیاره بودن یک جرم توسط انجمن بین المللی نجوم و خارج کردن پلوتو از لیست سیارات منظومه شمسی. از طرفی نارضایتی تعداد زیادی از اخترشناسان در مورد این تصمیم گیری ها. در این میان هم تلسکوپ فضائی هابل از آب گل آلود ماهی می گیرد! در این اوضاع و شرایط هابل دست به کار شد و از ستاره ای معمولی مانند خورشید عکسبردای کرد. اما همدم این ستاره که در تصویر بالا آن را مشاهده می کنید مشکل ساز شده است. دانشمندان نمی دانند که همدم این ستاره چیست؟ ستاره ناقص( کوتوله ) است یا سیاره؟ کدامیک گزینه مناسبی برای شناساندن هویت این همدم می تواند باشد؟ با تحقیقات بیشتری که بر روی این جرم و ستاره مادر به عمل آمد معلوم شد که این همدم با اندازه ای معادل 12 برابر سیاره مشتری خودمان جرم کافی را برای تبدیل شدن به سیاره داشته است. اما هنوز از اتهام ستاه ناقص بودن یا همان ستاره کوتوله تبرعه نشده است! اگر یادتان باشد یکی از معیارهایی را که انجمن بین المللی نجوم برای سیاره بودن یک جرم در نظر گرفت این بود که به دور ستاره ای در حال گردش باشد ولی نه در مقام یک ستاره کوتوله. این جرم در حال گردش به دور ستاره مادر است ولی هنوز معلوم نیست که ستاره کوتوله است یا نه. سر پرست گروه تصویربرداری از این ستاره آقای " کوین لومان " است. وی در این باره می گوید :"نظر من درباره این همدم این است که به احتمال زیاد کوتوله قهوه ای چند برابر سیاره مشتری باشد. من مطمئن هستم که با پیشرفت تلسکوپهای فضائی بتوان اجرام بیشتری را در حد و اندازه این همدم در اطراف ستاره های کوچکتر یافت." با تحقیقات بیشتری که در مورد این سیستم دوگانه انجام گردید معلوم شد که فاصله بین همدم و ستاره 200 برابر بیشتر از فاصله زمین تا خورشید است. در حالی که شبیه سازی های دانشمندان نشان داده بود که سیاره ای در حد و اندازه این همدم حداکثر باید در فاصله 3 میلیارد کیلومتری از ستاره مادر خود باشد که در مورد همدم این ستاره صادق نیست. پس احتمال اینکه این جرم کوتوله باشد قوت بیشتری گرفت. از طرفی معلوم شد که این دو جرم در یک سحابی شکل نگرفته اند در حالی که در اکثر موارد سیاره و ستاره مادر هر دو در یک ابر گازی بزرگ شکل می گیرند.مثال این نمونه منظومه شمسی خودمان است. با وجود تمامی این شواهد حدس زده شد که این همدم کوتوله قرمز باشد. کوتوله های قرمز تفاوتهای بارزی با ستاره ای معمولی مانند خورشید دارند :عمر و میدان گرانشی بیشتر و تشکیل شدن در ابرهای عظیم هیدروزنی از جمله تفاوتهای آنهاست. این ستارگان ناقص که از سیاره ای مانند زمین بسیار کوچکترند به علت جرم کم توانائی ایجاد همجوشی هسته ای را در هسته خود ندارند. بارزترین خصوصیاتی را که این از کوتوله ها دارند عمر بسیار زیاد آنهاست.آیا می دانستید که آنها حدود 80 ملیلرد سال عمر می کنند.؟! خلاصه ماجرا این شد که دانشمندان بر اساس معیار جدید سیاره بودن یک جرم که انجمن بین المللی نجوم ارائه داد این همدم را کوتوله قرمز تشخیص دادند نه سیاره!
برای مشاهده نمای شبیه سازی شده این سیستم اینجا را کلیک کنید. تلسکوپ فضائی هابل : پنجره بشریت رو به جهان هستی
منبع خبر:آسمان پارس |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
مریخ نورد فرصت با فعالیت 930 روزه اش بر روی مریخ اینک به نزدیکی گودال ویکتوریا رسیده است.
ارزیابی مهندسان ناسا بر روی مریخ نورد فرصت در آزمایشگاه جت پروپالشن
دیگر داستان مریخ نوردهای روح و فرصت تبدیل به افسانه ای شده است که هیچ کس آن را از یاد نمی برد. غیر ممکن است نامی از سیاره سرخ برده شود و اسمی از این دو ربات جان سخت ناسا به زبان آورده نشود. اینک پس از گذشت 930 روز از فعالیت آنها مریخ نورد فرصت به نزدیکی دیواره های گودال ویکتوریا رسیده است. دهانه ای با نیم مایل عرض و 70 متر ارتفاع. مریخ نورد فرصت قصد دارد که از بالای این گودال نگاهی به داخل آن بیندازد. این اولین جست و جو در داخل این دهانه عریض است. در تصاویر ارسالی از محیط داخلی دهانه لایه هایی به جا مانده از شهابسنگی که باعث ایجاد این دهانه شده است دیده شد. البته تصویر برداری از داخل این دهانه تنها هدف این ربات نبوده است. مریخ نورد فرصت علاوه بر ارزیابی خاک دیواره های ضخیم دهانه به تعیین میزان رطوبت محیط مریخ نیز می پردازد. تشخیص میزان رطوبت محیط مریخ مقدمه ای بر کاوشهای بعدی در مورد زندگی انسان برروی مریخ خواهد بود. جست و جو هایی که مدارگرد شناسائی مریخ( ام.آر.ا ) از ماه نوامبر آنها را ادامه خواهد داد. مریخ نوردهای روح و فرصت رباتهای جان سخت ناسا هستند که از اوایل سال 2004 میلادی به سمت مریخ پرتاب شدند و پس از گذراندن زمستان سرد مریخی پس از گذشت 30 ماه هنوز فعالیتهای خود را بر روی سیاره سرخ ادامه می دهند. برای اطلاعات بیشتر در مورد این مریخ نوردها اینجا را کلیک کنید.
منبع خبر:آسمان پارس.
خط زرد رنگ مسیری است که مریخ نورد فرصت تا دهانه ویکتوریا طی کرده است
منبع خبر:آسمان پارس. |
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
از دیدگاه زیست شناسان خورشید عامل حیات روی زمین است. اما از دیدگاه اخترشناسان خورشید ستاره ای معمولی در میان میلیاردها ستاره کهکشان ماسj. درخشندگی خیره کننده خورشید تنها به دلیل نزدیکی آن به زمین است و نور خورشید طی 8 دقیقه و 20 ثانیه به زمین می رسد. در صورتی که نور نزدیکترین ستاره بعدی که آلفا قنطورس است، 3/4 سال در راه است تا به ما نتابد.
پیش از آن که ویژگیهای خورشید را بررسی کنیم ابتدا باید فرایند تشکیل شدن ستارها را بشناسیم. در کهکشان ما و دیگر کهکشانها در فضای میان ستاره ای ابرهای گازی بزرگی دیده می شوند که آنها را سحابی می نامند. ممکن است ابعاد سحابیها به حدود چند سال نوری برسد. آنها عمدتاً از گازهای هیدروژن و هلیوم تشکیل شده اند. سحابی ها تحت تاًثیر عوامل گوناگون دچار ناپایداری می شوند و این ناپایداریها موجب می شود که تراکم گازها در نقطه ای از سحابی بیشتر شود. درنتیجه نیروی گرانش آن بخش بیشتر می شود و گازها ازمناطق دیگر به سوی این ناحیه متراکمتر سقوط می کنند. به دلیل فشار زیاد گازها دمای بخش مرکزی توده به تدریج افزایش می یابد و هنگامی که دمای ناحیه مرکزی به حدود ده میلیون درجه سانتی گراد برسد واکنش اتمی به نام همجوشی هسته ای رخ میدهد. با آغاز واکنشهای همجوشی هسته ای ستاره به حالت پایداری می رسد. به این منظور که تعادلی فشار رو به درون گرانش با فشار رو به بیرون گازها ایجاد می شود و ستاره ای به دنیا می آید. این فرایند در مورد خورشید نیز رخ داده است. در بخش مرکزی خورشید با واکنش همجوشی هسته ای هیدروژن به هلیوم تبدیل و انرژی زیادی آزاد می شود. با این منبع انرژی است که از پنج میلیارد سال پیش تاکنون پیوسته خورشید می درخشد. بر اساس محاسبات انجام شده اختر شناسان بر این باورند که تا 5 میلیارد سال دیگر نیز خورشید به همین صورت خواهد درخشید. تقریباً همزمان با تشکیل شدن خورشید سیارات نیز به دور خورشید تشکیل شده اند. تمام سیارات منظومه شمسی اسیر گرانش خورشیدند و به دور آن می گردند. 9/99 درصد از جرم منظومه شمسی از آن خورشید است. برای مقایسه جالب است بدانید که خورشید تقریباً 300 هزار برابر از زمین پرجرمتر است. از آنجا که خورشید از لحاظ نجومی در فاصله نزدیکی نسبت به ما قرار دارد می توان جزییات آن را با استفاده از تلسکوپ مشاهده کرد و اطلاعاتی درباره جو و ساختار درونی خورشید به دست آورد. اختر شناسان عقیده دارند که خورشید از لحاظ ساختار درونی از سه بخش عمده تشکیل شده است: هسته و بخش تابشی و بخش همرفتی. هسته در واقع موتور خانه خورشید است و در آن واکنشهای همجوشی هسته ای رخ می دهد. دمای هسته خورشید به 15 میلیون درجه سانتیگراد می رسد. انرژی تولید شده در هسته مستقیماً به سطح نمی رسد بلکه در لایه ای بالا تر به بخش تابشی وارد می شود. در این بخش پیوسته فرایند جذب و تابش انرژی صورت می گیرد. در نهایت انرژی تولید شده به بیرونی ترین لایه درونی خورشید یعنی پوشش همرفتی وارد می شود. در این بخش گازهای بسیار داغ به سطح خورشید می رسند انرژی از دست می دهند و دوباره به عمق فرو می روند. جدا از ساختار درونی ساختار بیرونی یا جو خورشید نیز از سه بخش تشکیل شده است. پایینترین لایه را که در واقع در بالاترین بخش پوشش همرفتی جا دارد شید سپهر می نامند. نور مرئی که ما از خورشید مشاهده می کنیم مربوط به این بخش است. ضخامت شید سپهر حدود صد کیلومتر و دمای متوسط آن حدود 6000 درجه سانتیگراد است. بالاتر از شید سپهر لایه میانی جو خورشید فام سپهر با ضخامتی حدود دو هزار کیلومتر قرار دارد. فام سپهر به دلیل تابش شدید شید سپهر در حالت عادی دیده نمی شود. اما در هنگام خورشید گرفتگی کلی ماه قرص درخشان خورشید را می پوشاند و فام سپهر به صورت هاله قرمز رنگی در لبه قرص تیره خورشید دیده می شود. دمای فام سپهر به حدود 40 هزار درجه سانتی گراد می رسد. بیرونی ترین لایه جو خورشید را تاج می نامند. تاج هم مانند فام سپهر در حالت عادی به دلیل تابش شدید شیدسپهر دیده نمی شود. هنگام خورشید گرفتگی کلی تاج مانند هاله سفید درخشانی پیرامون قرص تیره خورشید دیده می شود. تاج با میلیونها کیلومتر در هر سوی خورشید گسترش دارد. البته در هنگام خورشید گرفتگی کلی فقط بخش کوچکی از آن با چشم دیده می شود. بخشهای بیرونی تاج به صورت ذرات پر انرژی در فضای منظومه شمسی پراکنده می شوند که اصطلاحاً این ذرات را باد خورشیدی می نامند. دمای تاج خورشید به حدود دو میلیون درجه سانتیگراد می رسد.
لکه ها معروفترین و مشخص ترین فعالیتهای سطحی خورشید هستند. آنها در مقایسه نسبت به مناطق دیگر شیدسپهر سردترند. اندازه یک لکه متوسط دو برابر قطر زمین است. معمولاً لکه ها به صورت گروهی دیده می شوند و هر گروه ممکن است از بیش از صد لکه منفرد تشکیل شود. مشاهده خورشید با چشم غیر مسلح بدون فیلتر بسیار خطرناک است. اما گاهی لکه های بزرگی در سطح خورشید پدیدار می شوند. در این صورت در هنگام طلوع یا غروب خورشید که درخشش ظاهری قرص خورشید کاهش می یابد می توان آنها را با چشم غیر مسلح مشاهده کرد. لکه های خورشید حدود 1500 درجه سانتیگراد سردتر از دیگر مناطق شیدسپهرهستند. به همین دلیل تیره تر به نظر میر سند. احتمال می رود که منشاء لکه ها میدانهای مغناطیسی قوی خورشید باشند. زیرا در این مناطق میدان مغناطیسی خورشید هزاران بار قویتر از میدان متوسط خورشید است. لکه ها در سطح خورشید ثابت و بدون تغییر نیستند و در حدود یک هفته دوام می آورند. در سال 1843 اخترشناس آماتور آلمانی به نام هینریش شواب متوجه شد که تعداد لکه های خورشیدی در دوره ای 11 ساله تغییر می کند. اصطلاحاً این دوره را چرخه لکه های خورشیدی می نامند.
دانه های خورشیدی عکسبرداریهای دقیق نشان می دهند که سطح شیدسپهر بی شکل نیست. بلکه با نقاط روشنی کاملاً پوشیده شده است. این نقاط را دانه ها می نامند. هر دانه حدود 1500 کیلومتر قطر دارد و با حاشیه تیره ای از دانه کناری جدا می شود. دانه ها به شکل نقاطی در کنار لکه ها دیده می شوند. عمر متوسط دانه ها حدود ده دقیقه است. بررسیها حاکی از آن است که در مرکز هر دانه گازهای داغ بالا می آیند دمای خود را از دست می دهند و دوباره فرو می روند. در حاشیه دانه ها گازهای سردتر فرو می روند. به همین دلیل حاشیه هر دانه نسبت به مرکز آن تیره تر دیده می شود.
زبانه ها و شراره های خورشیدی فعالیتهای انفجاری در فام سپهر خورشیدند. تا مدتها بررسی فعالیتهای انفجاری جو خورشید فقط در هنگام خورشید گرفتگی ممکن بود. اما امروزه با استفاده از ابزارهایی می توان فام سپهر و فعالیتهای آن را در هنگام عادی نیز بررسی کرد. در هنگام خورشید گرفتگی کلی زبانه ها به صورت نقاط درخشان قرمز رنگی در لبه قرص تیره خورشید دیده می شوند. اما در تصویرهای دقیق به صورت رشته های گازی بزرگی پدیدار می شوند. عقیده بر این است که زبانه ها نیز تحت تأثیر مناطق فعال مغناطیسی خورشید تشکیل می شوند و در بسیاری از موارد به لکه ها نزدیک هستند. طول عمر زبانه ها از چند روز تا چند ماه است. ارتفاع متوسط این فورانهای گازی حدود 30 هزار کیلومتر است. اما در موارد استثنایی ارتفاع آنها به یک میلیون کیلومتر از سطح خورشید نیز می رسد. سرعت حرکت گازها در زبانه ها به طور متوسط به حدود 300 تا 400 کیلومتر در ثانیه می رسد. شراره ها نیز یکی از جالب توجه ترین فعالیتهای فام سپهر هستند. تفاوت شراره ها با زبانه ها در میزان درخشش واندازه و دوام آنهاست. شراره ها از زبانه ها کوچکترند و در حدود چند دقیقه به اوج میرسند و تا یک ساعت یا کمتر از بین می روند. اما در این مدت انرژی بسیار زیادی آزاد می کنند. در ناحیه ای که شراره خورشید رخ می دهد ممکن است دما به صد میلیون درجه سانتیگراد برسد. شراره ها از منابع قوی تابش پرتو ایکس محسوب می شوند و در مواردی پرتوهای ایجاد شده از آنها بر میدان مغناطیسی زمین نیز تا"ثیر می گذارند. نمودار تغییرات لکه های خورشیدی در قرن 21 تحول خورشید همان طور که گفته شد اختر شناسان بر این باورند که تا 5 میلیارد سال دیگر خورشید مانند امروز پایدار می درخشد. اما سرانجام با کم شدن ذخیره هیدروژن در هسته آن از حالت پایداری خارج می شود. در نتیجه لایه های بیرونی خورشید منبسط می شوند و بسیار بزرگتر خواهد شد. طوری که ممکن است اندازه قطر آن به اندازه مدار زمین برسد. در این مرحله همراه با بزرگ شدن اندازه خورشید دمای سطحی آن نیز کاهش می یابد. در نتیجه خورشید سرخ رنگ دیده خواهد شد. از لحاظ مراحل تحولی اصطلاحاً ستاره به مرحله غول سرخی وارد می شود. ستاره های درخشان سرخ یا نارنجی رنگی را که با چشم غیر مسلح در آسمان شب می بینیم همگی در مرحله غول سرخی به سر می برند. پس از مرحله غول سرخی مراحل پایانی زندگی است و ستاره های کم جرمی مانند خورشید به کوتوله سفید تبدیل می شوند. در این مرحله قطر ستاره بسیار کوچک می شود. برای مثال ممکن است ابعاد یک کوتوله سفید به اندازه زمین باشد. اما جرمی به اندازه خورشید داشته باشد. در نتیجه چگالی چنین ستاره ای بسیار زیاد خواهد شد. محاسبات نشان می دهند که یک سانتیمتر مکعب از ماده کوتوله سفید نیم تن وزن دارد. در نهایت پس از چند میلیارد سال کوتوله سفید نیز درخشندگی خود را از دست می دهد و به کوتوله سیاه تبدیل می شود. در این صورت ستاره دیگر هیچ نوری نخواهد داشت و فقط اثر گرانشی آن قابل بررسی است. منبع خبر:آسمان شب ایران. با تشکر از:میلاد جبوری عباسی.
|
|
+ نوشته شده در
ساعت کیزحمت نوشتن این مطلب رو کشید؟؟؟ بهنام کاتبی |
|
|
سلام دوستان عزیز:
از امروز من هم به جمع بچه های وبلاگ نویس این مجموعه اضافه شدم.امیدوارم بتونم وظیفه خودم رو به بهترین شکل ممکن انجام بدم.در ضمن هر سوالی در زمینه نجوم و شیمی داشتید در خدمتتون هستم. |